پنجشنبه و جمعه 94/6/9،10

سلام و درود خدمت دوستان عزیزتر از جان امیدوارم خوب بوده باشید و زندگی بر وفق مرادتان همی باشد.

اگر از احوالات این بنده ی حقیر خواسته باشید ممنون به لطف خدا خوب هستم و به لطف بسیار پسری دیگر توانی بر تن نیست و باز هم مهر آمد و کارهای این مادر ناتوان بسیار بسیار روبه زیادی رفت.

محل کار، کلاس های دانشگاه، خانه داری، فرزند داری و همسرداری خدا قسمتتان کند که دیگر برتن این مادر خسته توانی نمانده.

آقا آراد روز به روز شیطنت هایشان رو به فزونی رفته و گاهی از اوقات از شدت درماندگی فقط نظارهگ ر میشویم و عکس العمل دیگری از عهده ی ما برنمی آید.

تقریبا هر روز باید برای گردش به بیرون از منزل بروند حتی برای نیم ساعت شده( البته کاملا حق با ایشان است چون از صبح از داشتن پدر و مادر محروم میباشد تا غروب)

از خوابیدنشان که هر چه بگویم کم گفته ام تا زمانی که چراغ های منزل روشن است ایشان هم بیدارند (ناگفته نماند که پیش آمده ما خواب هستیم ایشان همچنان مصمم)

پنجشنبه ای که گذشت با همراهی مامانی و خاله به بازار بزرگ تهران نائل شدیم و کمی خرید و کمی چرخش و پیاده روی ساعت های حدود 14 بود که به خانه آمدیم و استراحتی نمودیم و غروب هم برای خرید کفش پاییزه برای پسری منزل را ترک نمودیم و مراکز خرید بسیار بسیار شلوغ و بعد از خرید کفش برای پسرمان و برای مادر بینوا و درمانده راهی منزل شدیم البته بعد از صرف شام و وقتی هم به منزل رسیدیم بعد از صرف چای و ..... باز هم آراد همچنان بیدار و ما

جمعه هم طبق وظیفه صبح ساعت 9 بیدار شدیم و بعد از انجام کارهای مربوط به منزل و یه کمی شستشو راهی خانه ی دایی مهربان شدیم و برای تبریک عید غدیر خدمت زن دایی جان و آراد به محض ورود مشغول بازی با هستی شد و اینقدر بالا و پایین پرید که وقتی ساعت 4 برگشتیم خونه به چشم بهم زدنی خوابید.

ساعت حدود 7 هم از خواب بیدار شد و به پیشنهاد همسر مهربان تر از جان راهی خانه ی خواهر ایشان شدیم . آراد مثل همیشه از دیدن بچه ها به وجد می آید با مهدیه و فاطمه مشغول بازی شد و در همین میان یکی دوباری هم از شرمندگی فاطمه درآمد و بعد از خوردن شام به منزل برگشتیم و گل پسر ما هم ساعت دوازده و نیم شب خوابید و  این هفته ی ما اینگونه سپری شد و خلاصه ما هیچ چیزی از تعطیلا ت آخر این هفته خود نفهمیدیم که نفهمیدیم .

اینم عشق خاله و آرادی خونه ی مامانی